همه چیز راجع به ارتودنسی نامرئی (الاینر)

ارتودنسی نامرئی به ۳ روش اصلی انجام می‌شود که هر کدام از ویژگی‌های خاص خود برخوردار شده و در مواقعی ویژه مورد استفاده قرار می‌گیرند. این روش‌ها شامل ارتودنسی با پلاک شفاف(الاینر)، ارتودنسی با براکت همرنگ دندان و ارتودنسی لینگوال(از داخل قوس دندانی) هستند.
هر کدام از این روش‌ها طی مراحلی خاص انجام می‌شوند و طول درمان آن‌ها نیز با یکدیگر متفاوت است. در ادامه درباره این روش‌ها بیشتر صحبت خواهیم کرد و ویژگی‌های هر کدام را برخواهیم شمرد.
ارتودنسی با پلاک‌های شفاف (الاینر)
افراد تحت درمان ارتودنسی که تمایل دارند به هیچ عنوان سطح دندان‌هایشان دیده نشود بهتر است از این راهکار استفاده کنند. ارتودنسی با پلاک‌های شفاف را می‌توان یک روش متحرک به شمار آورد که امکان تعویض آن هر ۲ یا ۳ هفته یک بار و البته با نظر پزشک متخصص وجود دارد.
علاوه بر آن و از آنجایی که پلاک‌های بی رنگ در این روش بر روی دندان چسبانده نمی‌شوند، پس امکان خارج ساختن آن‌ها از دهان در هر ساعت از شبانه روز میسر می‌گردد.
ارتودنسی با براکت همرنگ دندان
در این روش براکت‌هایی کاملا همرنگ با دندان و از نوع ثابت مورد استفاده قرار می‌گیرند که از جنس سرامیک هستند. از آنجایی که رنگ براکت‌ها با رنگ دندان شما یکسان و مشابه است، پس اصلا به چشم نمی‌آید و جلب توجه نمی‌کند.
علاوه بر آن این روش استحکام بسیار بالایی دارد و قدرت تاثیرگذاری آن قابل توجه است. با کمک این روش می‌توان ناهنجاری‌های شدید دندان‌ها را نیز برطرف و اصلاح ساخت. به همین دلیل محبوبیت و طرفداران بسیار زیادی دارد.
ارتودنسی لینگوال (از داخل قوس دندانی)
ارتودنسی نامرئی لینگوال نیز از نوع ثابت بوده و یک راهکار اصلاح کننده پشت دندانی است. چراکه تمامی ملزومات لازم از جمله سیم‌ها و براکت‌ها پشت دندان جای می‌گیرند. پس هیچ کس متوجه آن‌ها نمی‌شود.
با این حال این روش معایبی هم دارد و مهمترین عیب آن هم امکان برخورد زبان با سیم و براکت‌ها است. به همین دلیل بیشتر دندانپزشکان این روش را به افراد تحت درمان توصیه نمی‌کنند.